top of page
  • Foto van schrijverCorina Elzenaar

#4: Het roer om op mijn 50e. Smokkelen.

Bijgewerkt op: 27 apr.


Het voelt een beetje dat ik gesmokkeld heb de afgelopen twee weken. En ik weet dat het onzin is, maar toch.

Mijn baas is namelijk 2 weken op vakantie en vroeg of ik de buitenplaats wilde runnen. Natuurlijk, geen probleem. Je mag ook in die tussentijd wonen in de villa hoor! Ik hoor mezelf nog zeggen: Nee joh, ik slaap gewoon in de caravan.

Maar nadat hij eenmaal vertrokken was bedacht ik mij, waarom eigenlijk? Voor mijn gevoel moest ik mezelf bewijzen ofzo. Ik heb immers gezegd dat ik in een caravan woon en dan is het wel heel makkelijk om bij het minste of geringste in de villa te gaan slapen als er plek is. Ik betrapte mezelf erop dat dit weer echt zo'n oude overtuiging van mezelf is. Wie doe ik er immers kwaad mee dat ik in de villa ga slapen? Sterker nog, Ruwan heeft veel liever dat er toezicht is als er niemand is. Dus besloot ik om toch wat van mijn spullen te pakken en samen met Puck onze intrek te nemen in kamer Lupus. De kamer met verreweg het mooiste uitzicht. Want tja, als je dan toch keus hebt. En wat een luxe om een complete villa tot je beschikking te hebben.

De eerste week was het namelijk niet zo druk. Het weer werkt ook niet echt mee natuurlijk. Dat kwam goed uit want mijn jongste dochter moest twee verstandskiezen laten trekken en reageerde niet goed op de medicatie. Dus heb ik haar en haar hondje opgehaald en heeft ook zij lekker in één van de kamers kunnen slapen. De honden vonden het prachtig om door de villa te rennen en te spelen. Zoveel ruimte zijn ze niet gewend.

"Toevallig" waren er die nachten geen gasten, dus de timing kon niet beter. Ondertussen kon ik haar lekker vertroetelen zoals moeders dat horen te doen. Dit had ik natuurlijk niet in mijn caravan kunnen doen. Ik realiseerde me wederom dat het precies ging zoals het moest gaan. Ik stond open voor mogelijkheden en het universum had het zo geregeld dat ik daarnaast ook tijd en aandacht had voor mijn dochter. Hoe onwijs tof is dat? Iets met leven vanuit vertrouwen en dankbaarheid. Want ja, dankbaar ben ik zeker. Niet alleen dat ik een aantal heerlijke nachten in de villa kan slapen met mijn dochter maar ook dat er een tuin vol met kruiden is. En deze week ben ik dan ook helemaal "los" gegaan met wildplukken. Brandnetels, dovenetels, hondsdraf, madeliefjes en paardenbloemen. Van brandnetels door de soep en een omelet tot een kleurrijke bloemenboter. Met zo'n grote keuken tot je beschikking is het heerlijk om te kokkerellen. Mijn dochter vond het wel grappig om haar vriendinnen te vertellen wat moeders nu weer door het eten had gedaan. Maar ze at alles zonder protest op en vond het nog lekker ook. We hebben dus eigenlijk hele fijne dagen zo samen gehad. En tegen de tijd dat er weer gasten kwamen was alles weer keurig opgeruimd en schoon. In het weekend waren alle kamers bezet, dus ben ik weer even naar de caravan gegaan, om na het weekend opnieuw gebruik te maken van één van de kamers. Zondag ga ik met de bus naar Frankrijk en ga is al die tijd in mijn bus slapen. Dus ik geniet er nog maar even extra van. En ook van Puck, want die is niet zo dol op reizen in de auto, dus die blijft bij mijn jongste dochter en haar hondje.


Alles ging lekker zo. Totdat woensdag letterlijk het noodweer losbrak. In een kort tijd viel er een dik pak hagel. Vanuit de villa zat ik er verbluft naar te kijken. En heel dom misschien, geen moment dacht ik aan mijn caravan. Sterker nog, ik deed na de bui gewoon mijn ding. Alles klaarmaken voor de gasten, in mijn praktijkruimte nog een massage geven en daarna naar mijn kamer. Daar opende ik de laptop en kwam ik de mail van de camping tegen dat er dankzij de hagel meerdere tenten waren ingestort. En ja, ook het nummer van mijn plek stond erbij. Het was ondertussen donker, maar ik besloot toch even te gaan kijken. Wat ik aantrof was niet best. Met verbijstering keek ik erna. De harde schijf waar ik al meerdere keren naar op zoek was geweest dreef in een bak van water en ijs. Nu zag ik hem ineens wel liggen. Bijna alles wat in de voortent lag was nat. Een naad was compleet losgescheurd waardoor alle hagel naar binnen was geschoven.


Gek genoeg bleef ik heel rustig. Ik weet niet of ik iets had kunnen doen als ik in de caravan was geweest. Puck was daar in ieder geval zeker niet gelukkig van geworden. Ik heb dan ook de belangrijkste dingen even gedaan. Ben terug gegaan naar mijn kamer in BlauwHemel en ben gaan slapen. Dankbaar dat de caravan zelf tenminste niet is beschadigd. De volgende ochtend ben ik wel vroeg weer die kant op gegaan. Natte kleding uitgezocht en meegenomen om te wassen. Dozen vielen uit elkaar. Ik had het net toevallig die dag echter heel erg druk. Ontbijt maken voor 7 pers. en daarna lunch voor 12 die om 12 uur klaar moest staan. Ik kon zelf echter dus niet veel doen. Maar mijn vader was zo lief om met een kennis te komen en de tent soort van te repareren. We hoopten dat het goed genoeg zou zijn tot ik weer terug zou zijn uit Frankrijk. Maar helaas, na weer een nacht met veel regen was alles alleen maar verder uitgescheurd. Ik kon nu de zakken water eruit kiepen, maar dit kan niet 3 weken zo blijven staan. Dus de zaterdag voor mijn reis kon ik niet alleen bezig met de laatste voorbereidingen, maar moest ik ook weer de voortent leegruimen. Het houd je bezig zullen we maar zeggen. Natuurlijk baal ik dat de tent stuk is, de verzekering niet uitkeert, alles nat is en ik straks naar mijn reis weer alles opnieuw moet opbouwen. Maar er zijn gelukkig geen ernstige dingen gebeurd. Dus adem ik maar weer even diep in en uit en geloof maar dat alles een reden heeft. Dus ook dit. Als weet ik even niet waarom. Ik heb wel iets met tenten trouwens. Vorige zomer stond ik op een festival en toen waaide mijn tent met Puck erin zomaar weg. Gelukkig is ook dat goed afgelopen. Maar ik heb erg getwijfeld of ik wel of geen tent mee zou nemen naar Frankrijk. Uiteindelijk besloten toch maar te doen. En of ik hem dan ook opzet kan ik altijd nog zien. Ik moet wel toegeven dat ik leukere zaterdagen heb gehad. Alles was nat, het was koud, regende steeds tussendoor. Wakker worden in de caravan met 7C, daar werd ik ook niet echt blij van. Maar goed. De dag zit er weer op. Alles is weer gelukt. Ik heb het nu lekker warm in de caravan en morgen gaat het avontuur dan eindelijk opnieuw beginnen!. Eerst nog even een paar uurtjes werken en dan rustig aan afreizen naar het zuiden. De gezinnen komen pas volgend weekend dus ik heb alle tijd en ben van plan zeker ook van mijn reis te genieten. Daarnaast ben ik onwijs benieuwd wat ik er deze keer van mag leren en wat voor inzichten ik mag krijgen. We gaan het zien. Graag tot de volgende keer.

En vind je het leuk mijn reis dagelijks te volgen? Volg mij dan op instagram of facebook.

ontspannen groetjes

Corina

Recente blogposts

Alles weergeven

Comments


bottom of page