top of page
  • Foto van schrijverCorina Elzenaar

#3: Het roer om op mijn 50e. Verjaardag.

Bijgewerkt op: 27 apr.


Het is zover, ik heb de mijlpaal van 50 levensjaren gehaald. Ik heb er beslist geen moeite mee om ouder te worden en vind dat iedere leeftijdsfase iets heeft. Maar net als 18, 21 en 25 jaar vind ik dit toch wel net even iets bijzonderder zeg maar. Ik ben niet iemand die veel doet met haar verjaardag maar dit jaar heb ik er echt een feestje van gemaakt. En mijn kinderen ook. Dat was nog wel de grootste verrassing. In het holst van de nacht zijn ze naar mijn caravan toegekomen en hebben buiten de boel versierd. Puck en ik waren zo diep in slaap dat we niets hebben gemerkt. Ik was vergeten de deur op slot te doen en kreeg de schrik van mijn leven toen ze ineens binnen stonden en: Lang zal ze leven, zongen. Een geweldige verrassing, maar je zou er in blijven haha. Zelfs 2 uur later ging mijn hart nog als een razende te keer. Slapen kon ik die nacht niet echt meer. Maar fantastisch dat ze zoveel moeite hebben gedaan, want Nicole, de oudste woont ruim een half uur van Diever en Chelique is haar zelfs eerst nog gaan ophalen. Dat je kinderen die moeite doen is het grootste geschenk dat je kan krijgen als moeder. Op de dag zelf heb ik verder niet veel bijzonders gedaan behalve koffie met gebak met collega's en mijn moeder en dochter. Een donderdag is ook geen handige dag voor zo'n verjaardag. Het feestje stond dan ook voor de zondag in de planning. Maar wat ga doen met een groepje van iets meer dan 20 pers. van verschillende leeftijden? Mijn ouders zijn erg slecht ter been en mijn kleindochter en de kids van mijn nicht zijn er ook bij. Ik wilde toch iets bijzonders doen en meer dan enkel koffie met gebak en borrelen. Toen ik de informatiegids voor mijn werk heb gemaakt, kwam ik de trekkertram van Estelle's Huifkarverhuur tegen. Dat leek mee een geschikte break tussen de koffie met gebak en het borrelen door. Dus regelde ik een trekkertram die ons zo voor de deur van Buitenplaats BlauwHemel op kwam halen. Echt super leuk om met de hele groep na de koffie een rondrit langs het Drents Friese Wold te maken. Zo kon iedereen meteen zien in welke mooie regio ik nu verblijf. Want de meeste kenden het nog niet, net als ik. Na een week waarin het veel geregend heeft en ik meerdere keren de zak met water uit mijn voortent moest kiepen, was het juist deze zondag waarop ik mijn verjaardag vierde een fantastisch mooie dag wat betreft het weer. De zon scheen, overal bloesem, weilanden met paardenbloemen. Het was echt een feestje. Ter afsluiting nog even nakletsen met een hapje en drankje op het terras van BlauwHemel en het feest was compleet. De kinderen vermaakten zich prima in de zintuigentuin die ik heb aangelegd. Wat een fantastische manier om mijn verjaardag te kunnen vieren op deze manier. Familie en vrienden te laten zien waar ik werk en samen te kunnen genieten van de mooie regio en elkaar. Meer kan ik mij niet wensen. Dus kijk ik met veel plezier en dankbaarheid terug aan deze dag.


En nu ben je vast benieuwd hoe het verder gaat met wonen in de caravan in een regenachtige periode? Eigenlijk heel erg goed. Ja natuurlijk is het lastig dat de voortent lekte. Maar ik heb met latten nu een soort constructie gemaakt die als het goed is voorkomt dat er nog water in blijft staan. De helft van de vloerbedekking tegels waren nat geregend, dat was wel even jammer, maar droogt ook weer snel. Regen op je dak in de caravan maakt wel veel lawaai en ik werd er in het begin wel steeds wakker van. Maar zoals de nachtelijke verrassing van mijn kinderen wel heeft bewezen, ik slaap heel goed en vast in de caravan. ( en controleer tegenwoordig wel 2x of de deur wel op slot is ). Ik geniet echt van de natuur om me heen. Er zijn zoveel mogelijkheden om te wandelen en ik ontdek steeds weer iets nieuws. Puck blijft dol op de konijntjes natuurlijk. Ze mag ook regelmatig even los rennen in de enorme tuin van BlauwHemel waar ook konijntjes zitten. Maar gelukkig luistert ze goed en na een korte sprint komt ze snel weer netjes terug.

Vorige week ging ik 's avonds nog even alleen een wandeling maken en kwam toen onverwacht oog in oog te staan met een ree in het bos. De spirituele betekenis hiervan is onder andere: een nieuw begin. Hoe toepasselijk. Een echts geluksmoment. De foto is niet helemaal scherp maar een mooie herinnering aan het moment.

Gisteravond heb ik nog even de fiets gepakt en ben een stukje richting Oude Willem gefietst. De regio waar de wolvenroedel nog wel eens gespot wordt. We waren er langs gekomen met de trekkertram en ik wilde het nu even wat beter bekijken. Het hoort bij het Dieverzand kwam ik achter. Een toepasselijke naam met stukken zandverstuiving. Maar daarnaast ook veel heide en naaldbomen. Zo met de ondergaande zon was het echt magisch. Een tip, mocht je er ooit ook gaan wandelen in de avond, vergeet je muggenspray niet. Stilstaan of even rustig gaan zitten om te mediteren was geen optie, tenzij ik een imker-pak aan had gehad. Ja, tot nu toe is dat het enige nadeel wat ik hebt ontdekt van leven in het bos. De muggen. En ook voor teken moet ik extra oppassen natuurlijk. Maar de omgeving is het meer dan waard. En dat op, ik schat, 2 á 3 km van mijn caravan. Ook in ons kikkerlandje is er zoveel mooie natuur, dat willen we nog wel eens vergeten. Ik ben nu veel meer buiten dan toen ik in mijn chalet leefde en ik merk dat de buitenlucht me goed doet.

Ik ben dankbaar dat ik in deze mooie regio mag verblijven en werken. Wat dat werken betreft. Niet alleen ik ben blij, ook mijn baas is blij en heeft gevraagd of ik officieel de manager van Buitenplaats BlauwHemel wil worden. Nu zijn mijn werkzaamheden de laatste maanden al dusdanig veranderd dat ik eigenlijk al de taken van een manager uitvoerde, maar het is nu ook officieel. Wie had dat gedacht, ik manager van een B&B - Groepsaccommodatie - Vergaderlocatie? Ik zeker niet. Ik wilde in eerste instantie alleen in de zomermaanden maar een paar ochtenden in de week helpen bij het ontbijt. En moet je nu zien. Mijn eerste echte baan, want ik ben eigenlijk altijd onderneemster geweest. Maar omdat ik hier zoveel vrijheid krijg voelt dit ook als "eigen" waardoor ik mezelf op dezelfde manier inzet als dat ik voor mijn bedrijf doe. En natuurlijk ben ik daarnaast ook nog steeds een kleine ondernemer met mijn werkzaamheden voor Happy Kids Massage en de massages in de Belevingspraktijk. Dat ik graag zelfstandig werk zal niet overal gewaardeerd worden, maar hier gelukkig wel. En wanneer ik twijfel aan mezelf wordt ik uitgedaagd toch de stap te zetten en het te doen. Zoveel vertrouwen krijg ik en dat voelt goed. Ik leer dan ook steeds weer nieuwe dingen bij wat het uitdagend maakt. Wat wel ook fijn is dat ik de financiële stress niet meer heb die ik wel ken van een eigen onderneming. Ik vind mijn werk leuk en uitdagend én heb daarnaast genoeg tijd en mogelijkheden om te doen waar ik blij van wordt. Ik heb voor nu dus zeker ja gezegd. Of ik dit de komende twee tot drie jaar blijf doen zal de tijd leren. Maar buiten alle eerder genoemde voordelen krijg ik de ruimte om de komende winter voor een periode vrij nemen om te reizen. Hoe tof is dat! Dus voorlopig zit ik hier helemaal op mijn plek.

Het officiële wonen is echter nog een uitdaging. Omdat ik op dit moment geen vaste plek heb om te wonen in de vorm van een woonadres, wilde ik een postadres bij mijn ouders aanvragen. Maar dat blijkt allemaal niet zo gemakkelijk. Ons inschrijf systeem in Nederland weet nog niet goed raad met mensen die graag avontuurlijk willen leven, maar geen zwervers zijn en prima voor zichzelf kunnen zorgen. Mijn moeder moest mee naar het gemeentehuis om toestemming te geven en ik moest hele lijsten met vragen invullen. Waar ik denk te verblijven, voor hoelang, waarom. Of ik op zoek ben naar een huis. Ookal heb ik nu een vaste baan. Nog steeds heb ik geen behoefte op zoek te gaan naar een huis. Misschien een Tiny-House ipv de caravan. Maar zeker geen gewone woning.

Ik zie hier in de regio super leuke kleine huisjes staan, maar dat zijn allemaal vakantie woningen en daar mag je dus ook weer niet permanent in verblijven. In ieder geval licht mijn verzoek voor een postadres nu "ter beoordeling" en hoor ik binnen 6 weken wat ze besloten hebben. Ik heb gevraagd wat als het wordt afgekeurd? Daar kon hij geen antwoord op geven. Ondertussen ben ik natuurlijk aan het informeren wat ik dan het beste kan doen nu. Het blijkt ook heel lastig te zijn omdat ik nu niet in dezelfde gemeente als mijn ouders verblijf, maar in de gemeente ernaast. Tja, wat zal ik zeggen......wordt vervolgt.


Dat was het weer voor deze keer. Leuk dat je mijn blog hebt gelezen. En bedankt voor de leuke reacties die ik krijg op mijn blogs. Het is fijn om te lezen dat ik er blijkbaar anderen mee inspireer of dat ze het gewoon leuk vinden mijn avonturen te volgen.

Meer dagelijkse berichten zijn te volgen op mijn instagram pagina https://www.instagram.com/corina_elzenaar/

Over een kleine twee weken vertrek ik weer voor 3 weken naar Frankrijk. Nu al super veel zin in. Dus de komende tijd ga ik me daar op voorbereiden.

ontspannen groetjes

Corina

199 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Comments


bottom of page