top of page
  • Foto van schrijverCorina Elzenaar

#2: Het roer om op mijn 50e


Het avontuur is begonnen!


Het is vandaag 30 maart 2024. Ik slaap alweer in week in mijn nieuwe huisje op wielen. En ik moet bekennen, het is soms nog best even wennen hoor. Ik heb behoorlijk drukke weken achter de rug. Voor Buitenplaats BlauwHemel was ik gastvrouw bij meerdere vergaderingen, seminars en borrels waardoor ik veel minder tijd had om op mijn gemak alles in te pakken dan het plan was. Wel super leuk om te doen, en erg leerzaam ook, maar de timing had beter gekund zeggen we dan maar.

Ik moest zelfs onverwacht werken op de dag dat de overdracht zou zijn. Twijfel tussen kiezen voor mezelf of loyaal zijn aan mijn werkgever. Tja, dan ben ik toch teveel een onderneemster en ben gaan werken. Maar uiteindelijk had ik mezelf ermee. Mijn lichaam geeft duidelijk aan dat ik over mijn grenzen ben gegaan. Met name mijn arm waar ik een spierziekte in heb doet zeer. Een teken dat ik nu toch echt even aan mezelf moet denken.

Maar goed, ik heb dus alles op het laatste moment snel ingepakt wegens tijdgebrek. Een deel in Giethoorn gedropt en een ander deel in mijn voortent onder het mom van, als ik vrij heb zoek ik het wel uit. Dat was dus vandaag. Doordat de Buitenplaats vanaf vorig weekend in de weekenden als groepsaccommodatie is verhuurd ben ik voortaan de meeste weekenden vrij. En nu het Pasen is zelfs een extra dag. En ik voel dat ik die echt even nodig heb. Gisteren heb ik mezelf al en float sessie cadeau gedaan. Al moet ik bekennen dat ik niet echt verschil merk, maar het was leuk het een keer ervaren te hebben en zeker ontspannend. Maar volgende keer toch maar gewoon een massage boeken.


Echt relaxen is er echter vandaag toch niet van gekomen. De voortent was nog één bende en hoewel ik best tegen rommel kan om me heen, wilde ik dit eerst op orde hebben. Dus na de laatste regenbui van vanmorgen alles uit de voortent maar weer buiten gezet en de voortent eerst met worteldoek en later met tapijttegels bekleed. We hadden vorige week tijdens het opzetten van de voortent ook al een poging gedaan. Maar het was zo koud en slecht weer, en ik had niet genoeg materialen, dat we het maar even hebben gelaten.

Maar na een ochtendje doorpakken is het nu netjes en kon alles een plekje krijgen. Alhoewel...ik kwam tot de conclusie dat ik toch echt teveel kleding heb meegenomen. De kastjes zitten ondertussen al propvol en ik heb nog twee grote tassen staan. Ik ga er nog even een nachtje over slapen wat ik echt wil bewaren en waar ik toch maar afstand van ga doen. Van een hele grote kledingkast naar slechts een kleine hangkast en een paar bovenkastjes voor je kleding is toch wel een uitdaging.


De afgelopen twee weken zijn voorbij gevlogen. En zelfs al woon je op maar 46m2, toch blijk je ongelooflijk veel spullen te kunnen hebben. Tjee, wat viel het verhuizen tegen zeg. Maar gelukkig had ik hulp van mijn kinderen. Dinsdag heb ik de sleutel over gedragen. Ik heb gelukkig nog wel even de tijd genomen om rustig afscheid te nemen van mijn boshuisje met de twee mooie eiken waar ik meer dan 5,5 jaar met heel veel plezier heb gewoond. Ik krijg vaak de vraag waarom ik het dan verkocht heb. De belangrijkste reden is dat het niet meer als thuis voelde. Er is in de tussentijd veel veranderd op het park. En ook ik ben veranderd. Daarnaast hoop ik in de toekomst een eigen stukje grond van mezelf te kunnen kopen waar ik iets nieuws kan opbouwen. De kans dat dit in Nederland is is niet zo groot denk ik, gezien de huidige prijzen. Maar je weet het niet. Wanneer je woont op een vakantiepark heb je nooit zekerheid. Voorlopig zit ik hier prima voor de komende maanden. Ik heb hier de zekerheid dat ik er begin oktober pas af moet en kan ondertussen rustig om me heen kijken.

Foto 1 het chalet, foto 2 de caravan, en foto 3 een slapende Puck op de bank.


Ik heb een prachtig plekje in een bosrijke omgeving op nog geen 5 min. lopen van mijn werk en met ontelbaar veel wandel en fiets mogelijkheden. Vandaag ook samen met Puck even één van de Diever Ommetjes gelopen. Een wandeling van een kleine 6 km. Heerlijk.


Puck heeft haar plekje al gevonden. Ze kijkt haar ogen uit. Het zit hier vol met konijnen. Vandaar dat ik alles maar goed heb afgezet voor haar, anders ben ik haar zo kwijt. Waar je ook komt op de camping, overal zie je ze rondhuppelen. Erg leuk. Ik kijk er nu al naar uit als er straks jongen zijn. Deze week kwam ik ook een jonge bosuil tegen tijdens een van mijn wandelingen. Zo gaaf!. En hij bleef rustig zitten toen ik foto's van hem maakte. Lisander, de lokale boswachter vertelde dat het een jong van dit jaar is. Bosuilen leggen al vroeg in het jaar eieren.


Ik krijg vaak de vraag of ik het niet koud heb. Nu moet ik bekennen dat ik bewust de kachel in mijn chalet de laatste tijd ook niet zo hoog had staan om vast een beetje te wennen. Maar daarnaast heb ik een wandelende slaapzak zoals ik hem noem. Een soort oversized gevoerde jurk. Super oncharmant (zie foto, haha), maar zeer comfortabel en lekker warm. Die trek ik meteen aan als ik uit bed kom of 's avonds thuis zit. Daarnaast zet ik soms even mijn elektrische kacheltje aan en dan is het prima te doen. Kortom, echt koud heb ik het dus nog niet gehad. Nu is het buiten ook niet zo heel koud, dus dat scheelt.


Over een paar dagen wordt ik dan toch echt 50. Grappig detail is dat ik juist precies op die dag me zal laten inschrijven bij mijn ouders voor het postadres. Ik ga er dus niet wonen, maar op papier wordt het weer mijn adres. Daar waar anderen comfortabel op hun 50e wonen in een huis, wellicht met een goede baan erbij. Kies ik ervoor om in een caravan te wonen en het avontuur aan te gaan. En soms denk ik ook wel eens: Waarom ben ik toch zo anders dan de gemiddelde mens. Waarom hou ik van anders, uitdagend, avontuurlijk? Mijn ouders zijn beslist niet zo. Ik weet niet echt van wie ik het heb. Misschien hadden mijn voorouders het ook al wel maar konden er geen gehoor aan geven. Hoe dan ook, ik voel me er goed bij. Ik ben super benieuwd wat de komende maanden me gaan brengen. En voor wie het leuk vind, zal ik blogs blijven schrijven waarin ik mijn avonturen deel. Ook uiteraard leuk voor mezelf om over een jaar nog eens terug te lezen. :-)


Tot de volgende keer.

ontspannen groet

Corina Elzenaar


PS: Mocht je het leuk vinden. Mijn meer dagelijkse avonturen zijn te volgen op mijn Instagram pagina.

Recente blogposts

Alles weergeven

2 Comments


aukje07
Mar 31

Leuk om te lezen! Waarschijnlijk ben jij anders omdat je, je vrijer voelt dan de gemiddelde mens. Houden zo! Op naar mooie avonturen. Gezien je foto's zijn die begonnen! 😁👍

Like

Hanneke Tan
Hanneke Tan
Mar 30

Leuk om te lezen Corina! Soms moet je het roer even drastisch omgooien.....

Like
bottom of page