top of page
  • Foto van schrijverCorina Elzenaar

#1: Het roer om op mijn 50e. Een nieuw begin.

Bijgewerkt op: 27 apr.


Oke, het duurt nog een maand voordat ik echt kan zeggen dat ik 50 ben. Maar toch. Ik ben al druk bezig met alle voorbereidingen om straks ook echt het roer om te gooien.

Ondertussen is mijn mobiele massagepraktijkruimte klaar en heeft hij een mooi plekje gekregen naast de Buitenplaats waar ik werk. Afgelopen zondag heb ik de eerste massages er al in mogen geven en ik ben super trots op het resultaat. Dat was de eerste stap.


Ondertussen heb ik ook mijn caravan opgehaald en is het grote "ontspullen" begonnen. Het valt nog niet mee. Maar iedere dag komt er meer ruimte bij. Niet alleen in mijn chalet, maar ook in mijn hoofd. Ik voel met net een kind dat de dagen telt naar haar verjaardag. Zo'n gespannen, enthousiast en verwachtingsvol gevoel. Je kent het vast wel.


Om mezelf echt helemaal voor te bereiden op mijn nieuwe levensfase heb ik besloten een

27 daagse reinigingskuur met Brandnetel te doen. Ik zag "toevallig" de plantmedicijn reis voorbij komen als begeleide workshop en het voelde heel passend. Hoe tof is het om me niet alleen op materialistisch vlak van alle onnodige bagage te ontdoen, maar ook lichamelijk?


Wat houd het in? Onder andere iedere dag brandnetel thee dringen. Maar ook kleine rituelen als je haren wassen met brandnetelthee komen voorbij. Daarnaast brandnetel eten, olie maken. Eigenlijk alles doen wat je kan met een brandneten om de plant helemaal "te leren kennen". Heel leuk en inspirerend om zo met een groepje bezig te zijn. En wat me vooral opvalt. Ik kan de jonge brandnetels die net beginnen te groeien gewoon met blote handen plukken. Niks geen tintelingen. Heel bijzonder. Tijdens de workshop spreken ze over de brandnetel als "medicijn". Vaak als we het over plantmedicijnen hebben denken we aan planten uit het oerwoud. Maar de Brandnetel is een krachtpatser boordevol vitamine die gewoon hier in ons kikkerlandje overal te vinden is. Dat sprak me zo aan. Een "reis" maken met een plant die voor velen vooral wordt gezien als onkruid. De "plantreis" loopt precies af op de dag van de overdracht. Hoe "toevallig" weer.

Naast de lichamelijke opschoning met brandnetel ben ik ook veel aan het weggooien. Oude papieren die ik al jaren met me mee sleep maar geen toegevoegde waarde meer hebben. Hup, weg ermee. Het dient me niet meer. Mijn boeken verzameling blijft, net als tijdens mijn vorige verhuizing, toch de lastigste om keuzes in te maken. Een deel heb ik al weggegeven en een deel gaat een vriendin voor me opslaan. Mocht ik me toch nog bedenken.

En zo werk ik stapje voor stapje toe naar de grote dag die over een kleine 3 weken dan echt zal aanbreken.


Vind ik het niet spannend? Ja zeker wel. Ik merk dat met name mijn ouders er ook best veel moeite mee hebben. Er niets van begrijpen. En dat snap ik ook wel. Ik kan ze mijn gevoel gewoon niet uitleggen. De behoefte aan vrijheid, avontuur, je laten verrassen wat er op je pad komt. Niet weten waar ik volgend jaar om deze tijd woon of verblijf.

Ik zit ondertussen in meerdere groepen met mensen die in veel gevallen al veel verder zijn dan ik. Die al jaren alleen rondreizen. Het is inspirerend hun verhalen te lezen. Echt een aanrader is de facebookgroep: Alleen op avontuur. Waar toffe verhalen worden gedeeld, maar ook vragen worden gesteld. Het persoonlijke verhaal van de oprichtster is onder dezelfde naam ook op Instagram te volgen.


Waarom ik gekozen heb voor een caravan en niet voor een grotere bus om rond te reizen? Ik voel dat die stap nu nog te groot is. Behalve dat mag ik zulke toffe dingen doen op mijn huidige werk. Ik leer daar nog zoveel. Voor nu is het te leuk om al te stoppen. Vandaar dat ik heb besloten toch eerst de zomer in Diever te blijven.

Mijn huidige bus kan ik nog relatief makkelijk parkeren. Als ik toch nog niet echt ga rondreizen vinden ik dat wel een groot voordeel. De caravan komt op een vaste plek te staan waardoor ik toch een eigen plekje kan creëren. Dus voor nu is deze stap goed. En in oktober zie ik dan wel weer wat ik ga doen.


Wat mijn kinderen er van vinden? Deze stappen begrijpen ze wel. En ze weten ook hoe ik ben dus ze maken zich er niet zo druk over. De oudste zou zelf het liefst ook met haar gezin naar het buitenland verhuizen. Ook de ouders van mijn schoonzoon hebben het daar over. Dus die vinden het allemaal niet zo vreemd. Mijn jongste dochter kijkt ook al wel naar busjes. Die zie ik op een dag ook nog wel in een bus stappen en op avontuur gaan. Maar, voorlopig zijn ze nog niet zo ver. Ik heb zelf ook diep respect voor al die jongeren die wel met het grootste gemak al in busjes de hele wereld over reizen. Ook jong meiden alleen. Vergeleken bij hen ben ik echt niet zo stoer. En vind ik lange afstanden alleen reizen nog steeds een uitdaging. Hoe tof ik het ook vind om weer naar Frankrijk te gaan volgende maand. De reis is een even grote uitdaging als vorig jaar. Maar een die ik graag weer aanga.


Zie je er niet tegenop om in de caravan te gaan wonen? Nee, maar ik ben me ook best heel bewust van de beperkingen die wonen in een caravan met zich mee zal gaan brengen. Kleine keuken, vuilwatertank legen, douchen en regelmatig afwassen in een toiletgebouw. En dan nog maar hopen dat het niet meer gaat vriezen na 1 april. Kortom, er zullen vast nog wel heel wat uitdagingen op mijn pad komen. Maar zoals mijn collega het altijd zo leuk zeg: We negeren de beren en wat een pech, dan zijn er geen beren meer op de weg. Ik ben zelf iemand die altijd van het positief denken is. Maar dankzij hem zie ik in dat ik vaker obstakels zie die er helemaal niet zijn dan dat ik dacht. Een prachtige spiegel dus.


Als je geen vaste woonplaats meer hebt. Hoe ga je dat dan doen? Ik ben dat nog even aan het uitzoeken. Maar zoals het er nu uitziet ga ik een briefadres aanvragen op het adres van mijn ouders. Zo is het duidelijk dat ik niet bij ze woon. Heeft het voor niemand financiële gevolgen, maar kan ik wel gewoon geregistreerd staan. Hoe dat precies gaat en of het makkelijk is, daar kan ik in de volgende blog meer over vertellen omdat het dan allemaal geregeld moet zijn. Dus, wordt vervolgt.


Leuk dat je de tijd hebt genomen mijn blog te lezen en graag tot het volgende deel.

ontspannen groetjes

Corina Elzenaar


Mijn mobiele praktijkruimte van binnen en mijn caravan. Dit is nog niet de plek op de camping, daar kan ik hem pas 22 maart plaatsen.


PS: Mocht je het leuk vinden. Mijn meer dagelijkse avonturen zijn te volgen op mijn Instagram pagina.

326 weergaven4 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

4 comentarios


Jan van Gorselen
Jan van Gorselen
03 jul

Dapper besluit Corina!

Ik denk dat het bezoek van Simone jou ook wel aan het denken heeft gezet..

Ik kijk nu al uit naar al jouw toekomstige belevenissen en wens je alvast heel veel plezier en voldoening met deze stap!

Warme groet van Jan, uit Amsterdam 🙏🍀

Me gusta

petraderuijter295
03 jul

Wauw Corina, wat een lef om dat te doen! Ik hoop dat het je geeft waar je naar verlangt! Op hele mooie avonturen!!!

Me gusta

Christian Houdijk
Christian Houdijk
08 mar

Klinkt als een mooi avontuur! Succes!

Me gusta
Corina Elzenaar
Corina Elzenaar
11 mar
Contestando a

Dank je. We gaan het meemaken. :-)


Me gusta
bottom of page